Οι θέσεις του Μπερνάρ Κασέν συμπίπτουν με τις θέσεις του Κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας ειδικότερα για το ζήτημα των τόκων .
«Αν ήμουν πρωθυπουργός της Ελλάδας θα σταματούσα να πληρώνω τόκους.»
«Μία “αναδιάρθρωση” είναι αναπόφευκτη. Όχι μόνο μια επιμήκυνση της αποπληρωμής, αλλά η κανονική διαγραφή μέρους του χρέους. Ομοίως, οι τράπεζες πρέπει να υποχρεωθούν να διακρατήσουν ένα ορισμένο επίπεδο stockδημοσίου χρέους των χωρών στις οποίες δρουν…»
«Το χρέος αρκετών χωρών, μεταξύ των οποίων η Ελλάδα και η Ιρλανδία, δεν μπορεί να αποπληρωθεί λόγω των επιτοκίων που απαιτούν οι χρηματιστικές αγορές στηριζόμενες στους οίκους αξιολόγησης.Άρα, μια «αναδιάρθρωση», για να χρησιμοποιήσω την «καθωσπρέπει» φρασεολογία, είναι αναπόφευκτη. Όχι μόνο μια επιμήκυνση της αποπληρωμής, αλλά η κανονική διαγραφή μέρους του χρέους.»
ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ-ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ 2010 Την Πρωτομαγιά 2010 σε αμεσοδημοκρατική εκδήλωση που διοργανώσαμε στη Πνύκα ψηφίστηκε Η ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ των τόκων όλων των δανείων της χώρας μας, που υπογράφηκαν μετά την Οικουμενική Κυβέρνηση του 1989 μέχρι να ελεγχθούν οι παράνομοι και καταχρηστικοί τους όροι από αντικειμενικά Ελληνικά και Διεθνή Δικαστήρια και να μειωθούν προσωρινά οι δυσβάστακτες υποχρεώσεις, άρα και τα μέτρα εις βάρος των Ελλήνων με ασφαλιστικά μέτρα, αφού είναι βέβαιη η κερδοσκοπία που συνεχώς εξελίσσεται (ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟΔΟΤΩΝ, που δήθεν μας αντιπροσώπευαν) παράνομα εις βάρος μας τις δύο τελευταίες δεκαετίες με κορύφωση το τελευταίο εξάμηνο. (όλο το κείμενο εδώ) Πατήστε περισσότερα για να διαβάσετε όλη την συνέντευξη του Μπερνάρ Κασέν
Δικηγόρου και Συντονιστή του «Ελληνικού Κινήματος Άμεσης Δημοκρατίας»
Η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία και η χώρα μας δεν επιτρέπουν να ολιγωρούμε και να συντηρούμε το αποτυχημένο καθολικά πολιτικό μας σύστημα, που δυστυχώς μόνιμα και αποδεδειγμένα αναδεικνύει τη διαφθορά, την υποταγή μας στους ξένους δυνάστες και στο διεθνές κεφάλαιο και τη συστηματική διαπλοκή των ολίγων του πλούτου με τους ολίγιστους δήθεν αντιπροσώπους μας, που μας επιβάλλει το σάπιο καθεστώς της κοινοβουλευτικής δήθεν δημοκρατίας (τους!) να αποφασίζουν και να νομοθετούν πριν από μας για μας!...
Το «Ελληνικό Κίνημα Άμεσης Δημοκρατίας», που στις τελευταίες Ευρωεκλογές του 2009 τιμήθηκε από 7.916 καθαρές ψήφους Ελλήνων πολιτών, χωρίς να θέλει και να μπορεί να επιδίδεται σε οποιεσδήποτε ρουσφετολογικές σχέσεις, και συνεπώς να συγκρίνονται αυτές ποιοτικά με τις νόθες ψήφους των κομμάτων εξουσίας, διεκδικεί έκτοτε με συνεχώς εντεινόμενη έμφαση τη μετατροπή του πολιτεύματος της χώρας μας σε αμεσοδημοκρατικό, με συνεχείς δημιουργικές πρωτοβουλίες, που εξελίσσονται στις προσεχείς δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου 2010 με τη χρησιμοποίηση του κρατικού εκλογικού μηχανισμού για τη λειτουργία άτυπου δημοψηφίσματος των Ελλήνων πολιτών.
Ως τακτικός αναγνώστης σου, θα ήθελα να διατυπώσω μερικές παρατηρήσεις πάνω στο πρόσφατο αφιέρωμά σου στο θέμα 'Άμεση Δημοκρατία' (τεύχος 37, Ιανουάριος 2010).
Πράγματι, ο όρος 'Άμεση Δημοκρατία' ακούγεται όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια (εντός και εκτός Ελλάδας), πιθανώς μάλιστα αρχίζει να χρησιμοποιείται κατά κόρον. Είναι, επομένως, σεβαστή η προσπάθειά σου να διασαφηνίσεις, αν μη τι άλλο, τις αντικρουόμενες και σε πολλές περιπτώσεις στοχευμένες καταδολιεύσεις της ενδεχόμενης εφαρμογής μιας πολιτικής πρακτικής όπου η νομή της «εξουσίας» γίνεται αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης, με στόχο την συχνότερη και αποφασιστικότερη συμμετοχή των πολιτών στα (μέχρι τώρα ανεξέλεγκτα) δρώμενα των ταγών, καθώς και στα (επ' ονόματί μας) τεκταινόμενα από το Κράτος.
Σεβαστή είναι η προσπάθειά σου, αλλά εν πολλοίς ατελέσφορη και άνευ ουσίας! Ως ασχολούμενος με αυτόν τον χώρο επί σειράν ετών, οφείλω να παρατηρήσω ότι για τις μετά τον Ρουσσώ αναφορές σου τα πράγματα είναι ελλιπή και οδηγούν τον αναγνώστη σε ατραπούς σκέψης άνευ επιστροφής. Και μόνο το γεγονός ότι η λέξη 'μπολσεβίκος' αναφέρεται σε μειοψηφούντα, παρά ταύτα άρχοντα, είναι αρκετό για να σταματήσει κάθε συζήτηση περί δημοκρατίας, πολλώ δε μάλλον «άμεσης». Επ' αυτού, παραθέτω απόσμασμα της Ρ. Λούξεμπουργκ: «Ελευθερία μόνο για τα μέλη της Κυβέρνησης, μόνο για τα μέλη του Κόμματος - όσο πολυάριθμα και να είναι - δεν είναι καθόλου ελευθερία. Η ελευθερία είναι πάντα η ελευθερία αυτού που σκέφτεται διαφορετικά. Η ουσία της πολιτικής ελευθερίας δεν εξαρτάται από τους φανατικούς της "δικαιοσύνης", αλλά μάλλον από τις αναζωογονητικές, ευεργετικές και καθαρτικές πράξεις αυτών που σκέπτονται διαφορετικά. Αν η "ελευθερία" γίνει "προνόμιο", η λειτουργία της πολιτικής ελευθερίας σπάει ». Αλλά και οι μετά τον Λένιν αναφορές σου περιλαμβάνουν ιδεολογήματα του αριστερού χώρου, ο οποίος χώρος, δυστυχώς, δεν μπορεί να σκεφθεί έξω από την πεπατημένη του.
Creation of 2009.
